انواع PTO چیست؟

چهار نوع اصلی PTO در کشاورزی وجود دارد که بر اساس نحوه تعامل آنها با گیربکس و موتور تراکتور طبقه‌بندی می‌شوند.

چهار نوع اصلی PTO در کشاورزی وجود دارد: PTO مستقل (استاندارد فعلی)، PTO زنده (طراحی قدیمی‌تر)، PTO سرعت زمینی (سرعت متناسب با حرکت تراکتور) و PTO اقتصادی (1000E - دور موتور استاندارد در دور موتور کاهش یافته). هر نوع دارای ویژگی‌های عملیاتی متفاوتی است که تعیین می‌کند کدام ادوات را می‌تواند به حرکت درآورد و اپراتور چگونه آن را کنترل می‌کند.

نوع ۱: انجمن اولیا و مربیان مستقل - استاندارد فعلی

یک PTO مستقل به صورت مکانیکی از سیستم انتقال قدرت زمینی تراکتور جدا شده است - اپراتور می‌تواند PTO را بدون تأثیر بر حرکت رو به جلوی تراکتور فعال و غیرفعال کند و می‌تواند تراکتور را بدون متوقف کردن PTO متوقف کند. این طراحی غالب در تمام تراکتورهای کشاورزی میان‌رده و بزرگ تولید شده از دهه ۱۹۸۰ به بعد است.

PTO مستقل توسط یک کلاچ جداگانه فعال می‌شود - یا یک کلاچ مکانیکی صفحه خشک که توسط یک اهرم اختصاصی کنترل می‌شود، یا یک کلاچ هیدرولیکی مرطوب که توسط یک سوئیچ کابین کنترل می‌شود. استقلال از رانش زمینی مزیت عملیاتی کلیدی است: اپراتور می‌تواند تراکتور را برای رفع انسداد یا تغییر موقعیت متوقف کند، سپس PTO را بدون از دست دادن سرعت عملیاتی وسیله نقلیه دوباره فعال کند.

PTO مستقل به دستگاه اجازه می‌دهد در حالی که تراکتور ثابت است، کار کند - که برای دستگاه‌های بسته‌بندی، خردکن‌ها و پمپ‌ها ضروری است.

نوع ۲: انتقال قدرت مستقیم (Live PTO) — طراحی کلاچ دو مرحله‌ای

یک PTO زنده از یک کلاچ اصلی دو مرحله‌ای استفاده می‌کند. مرحله اول حرکت پدال، نیروی محرکه زمینی را آزاد می‌کند؛ مرحله دوم، هم نیروی محرکه زمینی و هم PTO را آزاد می‌کند. این به اپراتور اجازه می‌دهد تا تراکتور (مرحله اول پدال) را در حالی که PTO در حال کار است، متوقف کند، سپس در حالی که PTO ادامه دارد، حرکت زمینی را از سر بگیرد - اما PTO را نمی‌توان به طور مستقل بدون متوقف کردن موتور تراکتور متوقف کرد. PTO زنده در تراکتورهای تولید شده بین دهه‌های 1950 تا 1970 رایج بود و همچنان در تجهیزات قدیمی‌تر نیز در حال استفاده است.

نوع ۳: PTO با سرعت زمینی

یک PTO با سرعت زمینی (یا معکوس) شفت خروجی را با سرعتی متناسب با سرعت زمینی تراکتور به جای یک دور در دقیقه ثابت، به حرکت در می‌آورد. با افزایش سرعت تراکتور، سرعت خروجی PTO افزایش می‌یابد؛ وقتی تراکتور متوقف می‌شود، PTO نیز متوقف می‌شود. این پیکربندی برای ادواتی استفاده می‌شود که در آن‌ها نرخ کار باید با سرعت حرکت تراکتور مطابقت داشته باشد - مانند ماشین‌های دانه‌ریز که در آن‌ها سنجشگر بذر، فاصله زمینی را دنبال می‌کند، پخش‌کننده‌های بذر که در آن‌ها عرض پخش، سرعت حرکت را دنبال می‌کند، و برخی از ادوات مبتنی بر نوار نقاله.

PTO با سرعت زمینی به عنوان یک پایه جداگانه در برخی از تراکتورهایی که PTO مستقل از سرعت استاندارد را نیز ارائه می‌دهند، موجود است. در تراکتورهایی که فقط PTO با سرعت زمینی دارند، نمی‌توان از ادوات استاندارد ۵۴۰ یا ۱۰۰۰ دور در دقیقه استفاده کرد.

نوع ۴: PTO اقتصادی (۱۰۰۰E)

PTO اقتصادی ۱۰۰۰E، خروجی ۱۰۰۰ دور در دقیقه را با سرعت موتور کاهش‌یافته ارائه می‌دهد - معمولاً سرعت موتور ۱۴۰۰ تا ۱۷۰۰ دور در دقیقه به جای ۱۹۰۰ تا ۲۲۰۰ دور در دقیقه مورد نیاز برای PTO استاندارد ۱۰۰۰ دور در دقیقه. این به تراکتورهای بزرگ اجازه می‌دهد تا ادوات با خروجی بالا را با سرعت نامی PTO به حرکت درآورند و در عین حال موتور را در نقطه‌ای با مصرف سوخت کمتر در منحنی گشتاور خود به کار بیندازند. رابط ادوات همان اسپلاین Z20 استاندارد ۱۰۰۰ دور در دقیقه است - هنگام حرکت بین تراکتورهای ۱۰۰۰ و ۱۰۰۰E نیازی به تغییر شفت نیست.

محور جلو

بعضی از تراکتورها مجهز به یک PTO جلو هستند - یک PTO دوم در جلوی تراکتور که معمولاً با سرعت ۱۰۰۰ دور در دقیقه کار می‌کند. PTO جلو امکان عملکرد همزمان ادوات جلو و عقب (مثلاً یک ماشین چمن‌زنی و یک عدل‌زن عقب) را فراهم می‌کند یا به ادوات نصب شده در جلوی تراکتور اجازه می‌دهد تا توسط PTO هدایت شوند. PTO جلو به یک شفت کاردان نصب شده در جلو نیاز دارد - سری T برای کاربردهای PTO جلو در کلاس گشتاور مناسب مناسب است.